اگرچه او تاسيس فوري مدرسه كتابداري را پيشنهاد نكرد، ولي به عنوان نخستين گام طرح آموزشو كارآموزش نظاممند در ارتباط با بعضي از بهترين كتابخانهها و تحت نظارت مبتكرترين كتابداران را ارائهكرد. طرح پيشنهادي ديويي بيجواب ماند. او تاسيس مدرسه را مسووليت شخصي خود پنداشت و در1883 پست كتابدار كالج كلمبيا را، پس از آن كه از حمايت كالج در ايجاد مدرسه كتابداري مطمئن شد،به عنوان نخستين گام پذيرفت. در كنفرانس بوفالو كه در 1883 برگزار شد، ديويي تلاش كرد موافقتانجمن كتابداران آمريكا4 (ALA) را براي آموزش رسمي كتابداري جلب نمايد. طرح پيشنهادي ديوييبا انتقاد شديد برخي از اعضاء مواجه شد. ديويي طرح خود را به هيأت امناي كالج كلمبيا ارائه كرد،تاسيس مدرسه كتابداري مورد موافقت قرار گرفت و در 5 ژانويه 1887 با ثبت نام 20 شركت كننده (17زن و 3 مرد) رسماً افتتاح شد. دروس تماماً عملي بودند. مدت آموزش و مطالعه 3 بود كه با 2 سال تجربهعملي در كارهاي مختلف كتابخانه و يك دوره 3 ماهة ديگر براي مرور مطالب همراه بود. مدرسه از ابتدادر شرف تعطيلي قرار گرفت، زيرا كه ديويي بر خلاف نظر هيات مديره كلمبيا در پذيرش زنان اصرارداشت. اين نزاع با محروم كردن ديويي از مدرسه در 1888 خاتمه يافت. ديويي در سال بعد ماهرانهمدرسه را به كتابخانه ايالتي نيويورك در آلباني5 انتقال داد. مدرسه با همان الگوي پيشين با 13 دانشجوكه بخش آموزش كلاسي را در كلمبيا گذرانده بودند تشكيل شد. بعدها دو تغيير در برنامه داده شد. 1ـآزمون ورودي براي هماهنگي با ساير رشتههاي دانشگاهي تعيين گرديد. 2ـ مدرك كارشناسي كتابداريبه كساني كه دوره 2 ساله و مدرك كارشناسي ارشد به كساني كه برنامه 3 ساله را به پايان ميرساندند،داده ميشد. برنامه آموزشي آلباني فني بود و يا به بيان خود ديويي كارآموزي نظاممند بود. بدون شكاين آموزش نتايج سريعي به بار آورد و موجب دگرگونيهايي در محيط كتابداري امريكا شد. پس از آن كهمدرسه آلباني ارزش خود را به اثبات رساند، مدارس ديگر كتابداري داير گرديدند (14).
